February 2, 2020
pagasitikos volos

Στον Παγασητικό για βόλτες!

Στον Παγασητικό για βόλτες!

Απολαύστε τα μυστικά του θεσσαλικού νομού, στο Βόλο, το Πήλιο, το Αιγαίο. Κάμπος και βουνό, θάλασσα και δάσος, παράδοση και τουρισμός σε μια μοναδική σύνθεση.

 

Στη γη των Αργοναυτών και των Κενταύρων

Δεν είναι τόσο ο απόηχος των μύθων για τη γη των Κενταύρων και των Αργοναυτών που σου έρχονται στο νου όταν αναφέρεται η Μαγνησία. Αυτά σου έρχονται πολύ μετά, ίσως όταν είσαι ήδη εκεί.

Οι αντιθέσεις είναι πολύ έντονες σε όλες τις πτυχές αυτού του πανέμορφου και μυστήριου τόπου. Πρώτη εικόνα, Βόλος. Η πρωτεύουσα του νομού Μαγνησίας, παλιά βιομηχανική πόλη και λιμάνι, αναπτυγμένη οικονομικά, σέρνει μαζί της την αίγλη μιας εποχής που πέρασε.

Πέρασε και άφησε τη σφραγίδα της στον πολιτισμό, την αρχιτεκτονική και τον αέρα της μεγάλης αυτής πολιτείας. Λίγο ξέμακρη από το κέντρο, στη γωνιά της Θεσσαλίας και στο υγρό κατώφλι του Αιγαίου, συνεχίζει στους δικούς της ρυθμούς.

Η παραλία, φυσικό κέντρο του Βόλου, αξίζει μια απολαυστική βόλτα, προτού τα βήματα σε πάνε σε ένα από τα πολλά φημισμένα τσιπουράδικα. Έχεις όμως ανακαλύψει μόνο το μισό Βόλο. Τον άλλο μισό, θα τον βρεις στον πολιτισμό και την τέχνη.

Θα τον βρεις στα στενά και τους δρόμους των συνοικιών του, στο Οξυγόνο και… «στην πόλη μέσα στην πόλη» που είναι η Νέα Ιωνία του Βόλου. Δεύτερη εικόνα, Πήλιο. Θαρρείς πως στο φυλάει «για μετά», αφού περπάτησες το Βόλο και σου έδωσε τη δική του εκδοχή, σου κάνει δώρο και σε στέλνει σε άλλους τόπους και εποχές, σε άλλους ρυθμούς και μελωδίες.

Αντίθεση που τονίζει και τα δύο άκρα της. Πέτρα, ξύλο, πράσινο και νερά, με σωστή αναλογία παράδοσης και υποδομής, σε φόντο ορεινό, αυτό είναι το Πήλιο σε δέκα λέξεις. Κάθε χωριό του και μια αποκάλυψη, μια ιστορία, μια φαντασία.

Δε χρειάζεται αναλυτική περιγραφή. Άλλωστε, θα είναι πολύ φτωχή μπροστά σε μια εικόνα του Πηλίου. Ανατολικό, κεντρικό, ορεινό και παραθαλάσσιο, όλα αξίζουν και όλα είναι θαυμάσια. Πορταριά, Μακρινίτσα, Τσαγκαράδα, Αργαλαστή, Χάνια.

Χιονοδρομικό κέντρο, ξενώνες, ταβέρνες, μονοπάτια και μπαλκόνια, όλα δίνουν τον καλύτερο εαυτό τους για να σε φιλοξενήσουν, να σου κλέψουν την καρδιά. Και όταν τριγυρίσεις όλο το Πήλιο, όταν φτάσεις ανατολικά, ξαφνικά απλώνεται μπροστά το Αιγαίο. Μπαλκόνι με θέα το γαλάζιο, από τον Παγασητικό μέχρι τις Σποράδες.

Αυτή είναι η τρίτη εικόνα. Στο βάθος η Σκιάθος, η Σκόπελος και η Αλόννησος, η νησιωτική πολιτεία του νομού Μαγνησίας, περιμένουν να ζεστάνει, να γλυκάνει για να σας υποδεχτούν επάξια. Μα για αυτά θα μιλήσουμε εν καιρώ…

Τέταρτη εικόνα, κάμπος. Ναι, άλλο τοπίο, άλλη αίσθηση. Αλμυρός, Βελεστίνο, Νέα Αγχίαλος,… Κάθε όνομα, σελίδες στην ιστορία του τόπου μας, κάθε πόλη και χωριό, αξιοθέατο. Πάρτε αυτές τις εικόνες μαζί σας και καλή αντάμωση. Φτιάξτε τις δικές σας χιλιάδες εικόνες στη Μαγνησία.

 

Αθήνα-Βόλος 330 χλμ, Θεσσαλονίκη-Βόλος 230 χλμ

 

Ματιά στην ιστορία

Η περιοχή της Μαγνησίας έχει συνδέσει την ιστορία της με άπειρους μύθους αλλά και πραγματικά γεγονότα. Στο βουνό του Πηλίου γεννήθηκαν οι μυθικοί Κένταυροι, ο Πηλέας παντρεύτηκε τη Θέτιδα και από το λιμάνι του Βόλου ξεκίνησε η Αργοναυτική Εκστρατεία.

Στη θεσσαλική πεδιάδα άκμασε η αρχαία πόλη Ιωλκός. Και καθώς οι αιώνες έρχονταν κι έφευγαν αφήνοντας τα σημάδια τους, οι μεγάλες προσωπικότητες που γεννιόνταν στο Βόλο και στα πηλιορείτικα χωριά έγραφαν τις δικές τους σελίδες στο βιβλίο της Ιστορίας.

Οι μυθικοί Κένταυροι Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία, το βουνό του Πηλίου ήταν η κατοικία των μυθικών Κενταύρων. Οι θρύλοι που συνδέονται με αυτά τα παράξενα όντα τροφοδοτούν ως τις μέρες μας την άγρια φύση του βουνού με μια μυστηριώδη ατμόσφαιρα. Οι Κένταυροι είχαν μισό ανθρώπινο κορμί και μισό σώμα αλόγου.

Ο πρώτος Κένταυρος γεννήθηκε από το ζευγάρωμα του Ιξίωνα, βασιλιά των Λαπίθων της Θεσσαλίας, με μια Νεφέλη (σύννεφο) που είχε τη μορφή της Ήρας. Ο διασημότερος Κένταυρος ήταν ο Χείρωνας, ο οποίος ήταν ο σοφός της φυλής του και θεράπευε τα ζώα με τα βότανα του Πηλίου.

Υπήρξε δάσκαλος θεών και θνητών στις πολεμικές τέχνες, στο κυνήγι και στη μουσική. Κοντά του μεγάλωσε ο Ασκληπιός, ο θεός της Ιατρικής, ο Αχιλλέας, ο Ιάσονας και οι Διόσκουροι Κάστωρ και Πολυδεύκης.

Η Αργοναυτική Εκστρατεία Ο Βόλος ή η αρχαία Ιωλκός είναι το μέρος από το οποίο ξεκίνησε ο Ιάσονας με τους Αργοναύτες το μακρινό ταξίδι για να βρουν το χρυσόμαλλο δέρας, στην Κολχίδα του Εύξεινου Πόντου.

Όταν επέστρεψαν στην Ιωλκό νικητές, παρέδωσαν το χρυσόμαλλο δέρας στο βασιλιά Πελία και αφιέρωσαν την Αργώ στο ναό του Ποσειδώνα στην Κόρινθο.

 

Τα αρχαία χρόνια

Σαν πρώτοι κάτοικοι της περιοχής της Μαγνησίας αναφέρονται οι Λέλεγες, οι Αίμονες, οι Πελασγοί και οι Ίωνες. Από τους πρώτους αποίκους όμως στην ευρύτερη περιοχή της Θεσσαλίας υπήρξαν επίσης οι Δαναοί και οι Λαπίθες.

Τη 2η χιλιετία π.Χ. έφτασαν στην περιοχή οι Μάγνητες και οι Θεσσαλοί. Από τα ευρήματα εκείνης της περιόδου φαίνεται πως οι κάτοικοι αυτοί ήταν γεωργοί. Οι νεολιθικοί οικισμοί που βρίσκονται στο Σέσκλο και στο Διμήνι είναι από τους παλαιότερους της Ελλάδας – χρονολογούνται από το 5000 π.Χ. Το 2500-1200 π.Χ. ιδρύθηκε στον μυχό του Παγασητικού κόλπου η πόλη Ιωλκός, η οποία εξελίχθηκε σε σημαντικό λιμάνι της εποχής.

Νοτιοδυτικά της Ιωλκού αναπτύχθηκε άλλη μια πόλη, η Άλος, η οποία βρίσκεται κοντά στον σημερινό Αλμυρό. Το 293 π.Χ. ιδρύθηκε η πόλη Δημητριάδα από το βασιλιά Δημήτριο. Η πόλη αυτή άκμασε κατά τους μετακλασικούς χρόνους. Στα χρόνια της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας η Δημητριάδα αποτέλεσε επαρχία της Ρώμης.

Η Φραγκοκρατία Το 1204, μετά την κατάληψη της Κωνσταντινούπολης, η Θεσσαλία παραχωρήθηκε στον Βονιφάτιο τον Μομφερατικό της Σαβοΐας. Το 1222, μετά το θάνατο του Βονιφάτιου, ο δεσπότης της Ηπείρου Θεόδωρος πήρε την περιοχή αυτή από τους Λατίνους.

Την περίοδο αυτή ανθούσε το εμπόριο, κυρίως στην περιοχή του Αλμυρού, και οι κάτοικοι είχαν κλείσει ειδικές συμφωνίες με τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία. Το 1393 η ευρύτερη περιοχή της Θεσσαλίας γνωρίζει για πρώτη φορά την τουρκική κυριαρχία. Ο Βυζαντινός αυτοκράτορας Μανουήλ ξαναπήρε την περιοχή για λίγα χρόνια.

Το 1423 η Θεσσαλία περνά και πάλι στα χέρια των Τούρκων. Το 1668 τα χωριά του Πηλίου απέκτησαν κάποια αυτονομία από τον σουλτάνο Μεχμέτ τον Δ΄. Τότε αναπτύχθηκε η καλλιέργεια της γης, η βιοτεχνία και το εμπόριο.

Τον 18ο αιώνα παρατηρείται στην περιοχή μια σπουδαία οικονομική και πολιτιστική δραστηριότητα, που είχε σαν αποτέλεσμα και την οικοδομική ανάπτυξη της περιοχής.

 

Τα νεότερα χρόνια

Ένας από τους πρωτεργάτες της ελληνικής επανάστασης ήταν και ο ιερωμένος Άνθιμος Γαζής, ο οποίος καταγόταν από τις Μηλιές. Παρ’ όλο που πρωτοστάτησε στον ξεσηκωμό των κατοίκων του Πηλίου, η επανάσταση στην περιοχή δεν είχε απήχηση, γιατί οι κοτζαμπάσηδες, που είχαν προσωπικά οφέλη από την τουρκική κατοχή, προέβαλαν αντίσταση.

Μετά το τέλος της επανάστασης το λιμάνι του Βόλου έγινε το κυριότερο σημείο επικοινωνίας ανάμεσα στην ελεύθερη και στην τουρκοκρατούμενη Ελλάδα. Το 1881 η Θεσσαλία ενώθηκε με την Ελλάδα.

 

Αγριά, Δράκεια, Χάνια…

Χαρακτηρίζεται από τις ομορφιές που δημιουργεί ο Παγασητικός και οι λόφοι του δυτικού Πηλίου. Είναι ο δήμος Αγριάς. Ελάτε να τον ανακαλύψουμε μαζί. Αγριά, Δράκεια, Χάνια. Οι περιοχές του δήμου συνθέτουν τα κομμάτια ενός παζλ, με την εικόνα της θάλασσας και του βουνού να συμπληρώνουν την όλη εικόνα.

 

Επιλογές σε βουνό και θάλασσα

Οι παραλίες του Παγασητικού στην Αγριά, που είναι η έδρα του δήμου, σας περιμένουν για κολύμπι στα πράσινα νερά τους. Η Δράκεια, που απέχει 17,5 χλμ. από το Βόλο, βρίσκεται στις καταπράσινες πλαγιές του Πηλίου μέσα σε πυκνό δάσος και οπωροφόρα δέντρα.

Στα Χάνια, σε υψόμετρο 1.200 μ. το κλίμα είναι ιδιαίτερα υγιεινό και η φύση, με τις οξιές, τα πλατάνια και τις αγριόλευκες, οργιάζει. Τα Χάνια κατά τους χειμερινούς μήνες γίνονται η «όαση» των χιονοδρόμων.

Το πολύ γνωστό χιονοδρομικό κέντρο στη θέση Αγριολεύκες προσφέρει εγκαταστάσεις αξιώσεων. Από τα καταλύματα της περιοχής ξεχωρίζουν οι ξενώνες με το παραδοσιακό χρώμα. Αν τα ενδιαφέροντά σας δεν εξαντλούνται στo σκι, και επιθυμείτε να φάτε, να πιείτε και να διασκεδάσετε στο δήμο Αγριάς, η περιοχή είναι η καταλληλότερη πρόταση.

Στις παραλίες της Αγριάς, ο κόλπος του Παγασητικού, με τις τουριστικές επιχειρήσεις για τοπικές αγορές, τον καφέ, το ποτό και το χορό, κλείνει μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες. Παραδοσιακές ταβερνούλες θα βρείτε και στη Δράκεια και στα Χάνια. Δοκιμάστε το περίφημο “σπετζοφάι” και τη φημισμένη φασολάδα και… “θα γλύφετε τα δάχτυλά σας”.

 

Πάνω σε αρχαίες πόλεις!

Ο Δήμος Αισωνίας αποτελείται από τους οικισμούς Διμήνι και Σέσκλο, δυο ιστορικές πόλεις με μεγάλο αρχαιολογικό ενδιαφέρον, λίγα χιλιόμετρα δυτικά του Βόλου.

 

Νεολιθικοί οικισμοί

Εκτός από τον νεολιθικό και τον μυκηναϊκό οικισμό (περισσότερες πληροφορίες στα Αξιοθέατα του δήμου), στην ίδια περιοχή έχουν έρθει στο φως και δύο θολωτοί μυκηναϊκοί τάφοι.

Ο πρώτος, το Λαμιόσπιτο, όπως είναι γνωστός, ανακαλύφθηκε το 1886. Βρίσκεται σε απόσταση 300 μ. δυτικά του λόφου και εικάζεται ότι ανήκε σε κάποια εξέχουσα προσωπικότητα της εποχής. Στο εσωτερικό του βρέθηκαν χρυσά κοσμήματα, όπλα, περιδέραια κι αντικείμενα από ελεφαντοστό και γυαλί.

Ο δεύτερος τάφος, που βρίσκεται στη βορειοδυτική πλευρά του νεολιθικού οικισμού και χτίστηκε στα τέλη του 13ου αιώνα π.Χ., υπολογίζεται ότι ανήκε στους άρχοντες του μυκηναϊκού οικισμού, αφού είναι χτισμένος με μεγάλη ακρίβεια, έχει μεγάλες διαστάσεις και στο εσωτερικό του μια χρυσή λάρνακα.

 

Σέσκλο

Ο νεολιθικός οικισμός στο Σέσκλο ήρθε στο φως το 1972 και από τους αρχαιολόγους θεωρείται ως ένας από τους πιο σημαντικούς νεολιθικούς οικισμούς στην Ευρώπη, επειδή τα κεραμικά που βρέθηκαν στο εσωτερικό του στάθηκαν η αφετηρία για τη χρονολόγηση των υποπεριόδων της νεολιθικής εποχής.

Οι πρώτες έρευνες για τον εντοπισμό του πραγματοποιήθηκαν στα τέλη του 19ου αιώνα, για να ανακαλυφθούν αρκετά ευρήματα κατά το 1956. Και αυτός ο οικισμός είχε το κέντρο του πάνω σε λόφο και υπολογίζεται ότι κατοικήθηκε από το 5.000 π.Χ. και εξής.

 

Ανάπτυξη και αρμονία

Με έδρα τη γνωστή κωμόπολη Αλμυρός, ο δήμος με πληθυσμό πάνω από 15000 κατοίκους αποτελεί πρότυπο ανάπτυξης. Βρίσκεται πάνω στον άξωνα της εθνικής Αθηνών-Θεσσαλονίκης, νοτιοδυτικά του Βόλου.

 

Βουνό και θάλασσα

Οι φυσικές ομορφιές του δήμου είναι πολλές. Ο συνδυασμός των πανέμορφων παραλιών του Παγασητικού κόλπου, πλήρως οργανωμένες, με το καταπράσινο βουνό της Όθρυος, που βρίσκεται σε απόσταση αναπνοής από τον αλμυρό, αξίζουν μια επίσκεψη.

Ο Δήμος Αλμυρού, αποτελείται από τα δημοτικά διαμερίσματα Ευξεινούπολης, Πλάτανου, Κροκίου, Κωφών, Κοκκωτών, Ανθοτόπου και Φυλακής.

 

Πανέμορφη και αρχοντική

Όμορφη κι αρχοντική, η Αλόννησος είναι ένα νησί ξεχωριστό. Η πληθώρα επιλογών και δραστηριοτήτων που προσφέρει την κατατάσσουν στους πιο “in” προορισμούς. Γνωρίστε την!

 

Γνωριμία με το νησί

Η πανέμορφη Αλόννησος είναι το δεύτερο σε μέγεθος νησί των Βόρειων Σποράδων. Βρίσκεται δύο περίπου μίλια ανατολικά της Σκοπέλου. Κύριο χαρακτηριστικό της είναι οι απότομοι βράχοι και οι πολλές σπηλιές μέσα στις οποίες βρίσκει καταφύγιο η Μεσογειακή Φώκια.

Το Θαλάσσιο Πάρκο που έχει δημιουργηθεί στο νησί αποτελεί ένα από τα λιγοστά καταφύγια της φώκιας «Mονάχους-Μονάχους» και είναι το σήμα κατατεθέν της Αλοννήσου. Η Αλόννησος ξεχωρίζει για την ομορφιά της, την οποία φαίνεται πως δεν άγγιξε ο χρόνος. Καταπράσινα τοπία, παρθένες παραλίες και γραφικά χωριά με άσπρα σπιτάκια με κεραμοσκεπές συνθέτουν ένα παραμυθένιο σκηνικό.

Η περιήγηση στο νησί είναι μια εμπειρία ανεπανάληπτη, που χαρίζει σε κάθε επισκέπτη αξέχαστες αναμνήσεις.

 

Πατητήρι, η πρωτεύουσα

Η αρχόντισσα των Σποράδων Πρωτεύουσα του νησιού είναι το Πατητήρι. Εκεί βρίσκεται και το λιμάνι τής Αλοννήσου. Tο όνομά του το χρωστά στα πατητήρια των σταφυλιών που υπήρχαν παλαιότερα στην περιοχή και ήταν η κύρια απασχόληση των κατοίκων.

Tο Πατητήρι δεν είναι τυπικός παραδοσιακός οικισμός λόγω του ότι κατοικήθηκε και άρχισε να αναπτύσσεται μετά το μεγάλο σεισμό του 1965, όταν οι κάτοικοι από το Παλιό Xωριό βρήκαν καταφύγιο σ’ αυτή την περιοχή.

 

Στο Πήλιο, στην Αργαλαστή…

Σε μια καταπράσινη περιοχή με παραποτάμια δάση και ανεπανάληπτες ομορφιές συναντάμε την Αργαλαστή. Οι φυσικές ομορφιές σε συνδυασμό με την παραδοσιακή αρχιτεκτονική των οικισμών δίνουν στην περιοχή μια λάμψη ξεχωριστή.

 

Νότιο Πήλιο

Ταξιδεύοντας προς το νότιο Πήλιο συναντάμε την Αργαλαστή. Μια περιοχή με ξεχωριστές ομορφιές, 40 χλμ νοτιοανατολικά του Βόλου. Κάθε επίσκεψη στο Δήμο Αργαλαστής αποτελεί και μια διαφορετική εμπειρία…

Βαθύσκιωτα τοπία, μαγευτικές ακρογιαλιές, σπάνιες φυσικές καλλονές και τοποθεσίες που ζωντανεύουν τις αισθήσεις συνθέτουν ένα ποικιλόμορφο σκηνικό που δημιουργεί μια μοναδική ατμόσφαιρα.

Έδρα του δήμου είναι η Αργαλαστή, ονομαστό κεφαλοχώρι του Νότιου Πηλίου, με μεγάλο ενδιαφέρον από αρχιτεκτονική άποψη και με πλούσια πνευματική παράδοση. Ο ομώνυμος δήμος που αποτελείται από τρία δημοτικά διαμερίσματα, την Αργαλαστή, την Ξινόβρυση και το Μετόχι, συνορεύει με το δήμο Αφετών προς τα βόρεια και με το δήμο Σηπιάδος προς τα νότια.

Ανατολικά και δυτικά βρίσκονται το Αιγαίο πέλαγος και ο Παγασητικός κόλπος, αντίστοιχα. Στην περιοχή υπάρχουν πολλοί ελαιώνες, οι οποίοι διαδέχονται τη ζώνη των δασών. Οι παραδοσιακοί οικισμοί εκτείνονται από την παράκτια έως την ημιορεινή ζώνη και διακρίνονται για τη διατήρηση του χαρακτήρα της πηλιορείτικης αρχιτεκτονικής.

Η Αργαλαστή είναι ιδανικός προορισμός για τους φυσιολάτρες, καθώς ο τόπος προσφέρεται για να θαυμάσει κανείς το μεγαλείο της φύσης. Μπορείτε να κάνετε ιππασία και περιπάτους, ακολουθώντας ανεπανάληπτες διαδρομές που συνδυάζουν το ορεινό με το παραθαλάσσιο τοπίο ή θαλάσσια σπορ στο Χόρτο.

 

Επίσκεψη στην Αργαλαστή

Η έδρα του ομώνυμου δήμου μπορεί κάλλιστα να αποτελέσει το σημείο εφόρμησης για περαιτέρω αποδράσεις στην ευρύτερη περιοχή. Από εδώ μπορείτε να επισκεφθείτε το μοναστήρι του Αγίου Νικολάου, που προσφέρει μια θέα μοναδική, αλλά και την τοποθεσία με τα υπολείμματα αρχαίων και βυζαντινών κτισμάτων.

Ωστόσο, αυτό για το οποίο διακρίνεται περισσότερο το χωριό είναι η σπάνια αρχιτεκτονική των σπιτιών του. Μια προσεκτική ματιά σε αυτά μας αποκαλύπτει την ύπαρξη αρχαίων και μεσαιωνικών στοιχείων σχεδόν σε όλα του τα κτίρια. Μοναδική αρχιτεκτονική που αποτυπώνεται επίσης και στο καμπαναριό-ρολόι της εκκλησίας των Αγίων Αποστόλων.

 

Παραδοσιακή αρχιτεκτονική και τοπία

Πηλιορείτικη ομορφιά, καλοκαιρινά τοπία και οι κάτοικοι που είναι τόσο φιλικοί σαν τους παλιούς σας φίλους είναι το τρίπτυχο που χαρακτηρίζει τις περιοχές του δήμου Αρτέμιδας. Εδρα του η Άνω Λεχώνια και οικισμοί του ο Αγ. Βλάσσιος, ο Αγ. Λαυρέντης και η Κάτω Λεχώνια.

 

Λεχώνια, Αγ. Λαυρέντης και παραλίες

Όλα τα χωριά του δήμου εκτείνονται ως τη θάλασσα, φτάνουν ως τις παραλίες Πλατανίδια, Μαλάκι, Χατζηβαγγέλη, Καρνάγιο, Σουτραλή και Άγιος Απόστολος ο Νέος. Στο πανέμορφο φυσικό περιβάλλον τους οι καταπράσινες κορυφές εναλλάσσονται με τα κρυστάλλινα νερά στις πεντακάθαρες παραλίες που θέλεις να τις πιεις στο ποτήρι.

Ο Άγιος Λαυρέντιος βρίσκεται σε υψόμετρο 600 μ., στην καταπράσινη πλαγιά του βουνού των Κενταύρων. Εκεί η παραδοσιακή πηλιορείτικη αρχιτεκτονική αποδεικνύει για άλλη μια φορά τη μεγάλη αισθητική αξία της.

Ανάμεσα στα Κάτω Λεχώνια και τον Άγιο Λαυρέντιο θα νιώσετε το δέος που αισθάνεται ο κάθε επισκέπτης του ενετικού πύργου. Στην ίδια περιοχή επισκεφθείτε ακόμα το Μοναστήρι του Αγίου Λαυρέντιου και τον Ι. Ν. Αγίου Αποστόλου του Νέου του Θαυματουργού.

 

Τα χωριά των λουλουδιών

Τα Κάτω και τα Άνω Λεχώνια μοιάζουν να έχουν βγει από ένα όμορφο όνειρο με θέμα τους θαυμάσιους κήπους και τις πεντακάθαρες αυλές τους.

Τα αξιοθέατα εκεί είναι πολλά. Θαυμάστε τη Γέφυρα του Βρύχωνα, την εκκλησία του Αγίου Γεωργίου, το Αρχοντικό του Σαράφη (του 1896), τον Πύργο του Ολυμπίου, το κτίριο Κοντού, τη λιονταρένια βρύση του Μουρογιάννη (του 1906), το ελαιοτριβείο του Γεωργούδη (του 1900), το παλιό Μεταξουργείο, το νεοκλασικό Χατζηκυριαζή-Κασσιόπουλου και το εκκλησάκι των Αγίων Αναργύρων.

 

Στον Άγιο Βλάσσιο

Στη θέση Παλαιόκαστρο, κοντά στον Άγιο Βλάσσιο, θα πάρετε λίγη από τη δροσιά που προσφέρει η ρεματιά του ποταμού Κουφάλα με τα πανύψηλα πλατάνια και τα αναρριχώμενα φυτά. Στο ίδιο σημείο βρίσκονται τα δυο πέτρινα τοξωτά γεφύρια και το ιχθυοτροφείο της πέστροφας.

Η πλατεία του Αγίου Βλάσσσιου προσφέρει μία πανοραμική θέα που δικαιολογεί το χαρακτηρισμό που της αποδίδεται, “Μπαλκόνι του Παγασητικού”. Τέλος, μπορείτε να μάθετε τα μυστικά της αγγειοπλαστικής με μια επίσκεψη στο Μουσείο Αγγειοπλαστικής Ανετόπουλου.

 

Τουριστική υποδομή

Τα περισσότερα καταλύματα στις περιοχές του δήμου είναι σύγχρονες κατασκευές και είναι προτιμητέα τους καλοκαιρινούς μήνες καθώς είναι χτισμένα στις παραλίες. Εξαίρεση αποτελούν κάποιοι παραδοσιακοί ξενώνες στον Άγιο Λαυρέντιο.

Η παραδοσιακή αγορά της περιοχής περιλαμβάνει τα περίφημα γλυκά του κουταλιού ή το εξαιρετικό λάδι. Για τις γαστριμαργικές σας ανησυχίες αναζητήστε τα παραδοσιακά καφενεδάκια με τους τσιπουρομεζέδες στον Άγιο Βλάσση και τις χωριάτικες ταβέρνες με το πηλιορείτικο σπετζοφάι, μπουμπάρι και σπλινάντερο.

 

Η πόλη των σύγχρονων αργοναυτών…

Χτισμένος στη θέση της αρχαίας Ιωλκού, σχεδόν στο κέντρο του νοητού άξονα που ενώνει Αθήνα και Θεσσαλονίκη, ο γοητευτικός Βόλος αποτελεί ιδανικό προορισμό χειμώνα καλοκαίρι.

 

Η προκυμαία της πόλης

Γνωριμία με την πόλη

Αυτή η πόλη τα έχει όλα… Από τη μία το πλήθος παραλιών που προσφέρουν καλοκαιρινή δροσιά και δικαίωμα για εαρινά όνειρα με θέα το γαλάζιο και από την άλλη το ορεινό, καταπράσινο Πήλιο που χρόνια τώρα δικαιολογημένα έχει μετατραπεί σε τόπο συνάθροισης χιλιάδων επισκεπτών αποτελούν ηχηρότατα πλεονεκτήματα για την πρωτεύουσα του Νομού Μαγνησίας.

Κοντά σε όλα αυτά, η άρτια τουριστική υποδομή, τα αξιοθέατα και η έντονη δραστηριότητα που έχει να παρουσιάσει η πόλη σε θέματα πολιτιστικού ενδιαφέροντος έρχονται απλώς να δέσουν αρμονικά με το όλο κλίμα της…

Ο Βόλος θεωρείται και είναι μία από τις μεγαλύτερες πόλεις της Ελλάδας. Έχοντας το προνόμιο να αποτελεί την πρωτεύουσα του Νομού Μαγνησίας και να διαθέτει το τρίτο σε σημασία λιμάνι της χώρας έχει μετατραπεί σε ένα σύγχρονο τουριστικό, οικονομικό, βιομηχανικό και πολιτιστικό κέντρο.

Είναι κτισμένος στο μυχό του Παγασητικού κόλπου, στοιχείο που του δίνει το πλεονέκτημα να αποτελεί τη μοναδική διέξοδο προς τη θάλασσα σε σχέση με τις άλλες πόλεις της Θεσσαλίας. Το όνομά του θεωρείται ότι αποτελεί παραφθορά του αρχαίου ονόματος «Ιωλκός».

Η αρχιτεκτονική του μορφή δέχτηκε ισχυρό πλήγμα μετά τους σεισμούς του 1955, ωστόσο οι κάτοικοί του δεν το έβαλαν κάτω και με συνεχείς προσπάθειες πέτυχαν σε λίγα χρόνια να δημιουργήσουν μια νέα πολεοδομική φυσιογνωμία που λίγα πράγματα έχει να ζηλέψει από αυτή των προηγούμενων εποχών.

Σήμερα ο Βόλος αριθμεί περίπου 85.000 κατοίκους και συγκροτείται από τον ομώνυμο δήμο και τους γειτονικούς δήμους της Νέας Ιωνίας και της Ιωλκού.

 

Tο καμάρι του Πηλίου

Καταπράσινη με τρεχούμενα νερά, η Ζαγορά είναι το θαυμάσιο στολίδι του Πηλίου, με ιδιαίτερη ιστορία και μοναδικά αξιοθέατα.

 

Επίσκεψη στο Aνατολικό Πήλιο

Είναι το μεγαλύτερο χωριό του Πηλίου, το τεράστιο “κερασάκι” σ αυτή την ευλογημένη περιοχή με τη θεόσταλτη ομορφιά. Είναι το μέρος όπου η ιστορία έχει αφήσει τα ίχνη της και ο πολιτισμός το βαρύ αποτύπωμά του.

Πώς αλλιώς θα μπορούσε να το θέσει κανείς, όταν στην πλατεία της Ζαγοράς ο ίδιος ο Σεφέρης συγκέντρωσε τις σκέψεις του και εμπνεύστηκε δύο ποιήματα…

Η Ζαγορά (βρίσκεται 47 χλμ. ΒΑ από το Βόλο) αποτελείται από τέσσερις συνοικίες αυτόνομες, με δική τους λειτουργία η καθεμιά. Πρόκειται για την Περαχώρα ή Αγία Παρασκευή, την Αγία Κυριακή, τον Άγιο Γεώργιο και την Αγία Σωτήρα.

Σύμφωνα με ιστορικές πηγές, η περιοχή πρέπει να κατοικείται από τους αρχαίους χρόνους, αν και είναι άγνωστο πότε ακριβώς δημιουργήθηκε ο οικισμός. Η ανάπτυξή της ήταν σταδιακή στο πέρασμα του χρόνου. Τα χρόνια της μεγάλης ακμής καταγράφονται τον 17ο και 18ο αιώνα.

Χαρακτηριστικά, πλούτισε από τις μεταξοκαλλιέργειες, τις βιοτεχνίες υφασμάτων και τα βαφεία. Αναμενόμενο ήταν η οικονομική της δύναμη να επιστεγαστεί από σημαντικότατη πνευματική άνθηση, που άφησε το στίγμα της στην ευρύτερη περιοχή.

Στη Ζαγορά γεννήθηκαν ο Πατριάρχης Καλλίνικος Γ΄, σημαντική φυσιογνωμία του 18ου αι. στον ελληνικό χώρο, και ο ιστορικός Γιάννης Κορδάτος. Την εξέχουσα σημασία της Ζαγοράς μπορεί να τη διαπιστώσει κανείς από το γεγονός ότι τα παλιά χρόνια ολόκληρο το ανατολικό Πήλιο ονομαζόταν “Βουνό της Ζαγοράς”.

Αξίζει να αναφέρουμε ότι το μέρος επισκεπτόταν πολύ συχνά και ο Δροσίνης. Σ’ αυτόν το θαυμάσιο τόπο, όπου η φυσική ομορφιά μοιάζει να υπέρβαλε στην προσφορά της, τα αξιοθέατα είναι, πραγματικά, πολλά και αξιόλογα.

Περικλείοντας μέσα τους πολύτιμα κομμάτια της παράδοσης, αποτελούν μοναδικά “στασίδια” της ιστορίας αυτού του τόπου, που, ας σημειωθεί, πυρήνας του θεωρείται ότι υπήρξε το μοναστήρι της Αγίας Σωτήρας (ιδρύθηκε τον 12ο αι. και καταστράφηκε από κατολισθήσεις τον 19ο αι.).

 

Χορευτό: Πηγή έμπνευσης…

Το Χορευτό διαθέτει μια από τις ωραιότερες αμμουδιές του Ανατολικού Πηλίου. Η ξεχωριστή ομορφιά του αφήνει στον επισκέπτη τις καλύτερες εντυπώσεις. Ανακαλύψτε το!

Το Χορευτό είναι ένα παραθαλάσσιο χωριό του Ανατολικού Πηλίου. Ανήκει στο Δήμο Ζαγοράς και απέχει 52 χιλιόμετρα από το Βόλο και 9 χιλιόμετρα από τη Ζαγορά. Πρόκειται για μια περιοχή με πολυποίκιλες ομορφιές που αποτελεί το επίνειο της Ζαγοράς.

Η οργιώδης βλάστηση του Πηλίου αγκαλιάζει τις αμμώδεις παραλίες του Χορευτού, που υπήρξε ξακουστό λιμάνι απ’ όπου ξεκινούσαν τα “ζαγοριανά καράβια” για τις μεγάλες αγορές της Ευρώπης και της Ανατολής.

Το μικρό καταπράσινο χωριό καταλήγει σε μια καταπληκτική παραλία τριών περίπου χιλιομέτρων με καταγάλανα νερά και ασημένια αμμουδιά. Απολαύστε την καθαρή θάλασσα και ψαρέψτε στα ήρεμα νερά της.

Χάρη στην άρτια τουριστική υποδομή του, προσφέρεται για παρεΐστικες αλλά και για οικογενειακές διακοπές. Μπορείτε να βρείτε καταλύματα με όλες τις ανέσεις, ταβέρνες με παραδοσιακά φαγητά και φρέσκα ψάρια και τέλος για τη νυχτερινή σας διασκέδαση μπαράκια με ελληνική ή ξένη μουσική.

Αξίζει να δείτε

Κατά την παραμονή σας στο Χορευτό επισκεφθείτε το παλιό εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου με τις αξιόλογες τοιχογραφίες, το οποίο είναι κτισμένο πάνω στα ερείπια ενός αρχαίου ναού. Επισκεφθείτε με το σκάφος σας ή με ενοικιαζόμενο καΐκι την περιοχή της Παλιάς Μιτζέλας με τις τεράστιες θαλάσσιες σπηλιές.

Εκεί λέγεται ότι καταστράφηκε ο στόλος του Ξέρξη το 480 π.Χ. Η ακατοίκητη σήμερα Παλιά Μιτζέλα ονομαζόταν στην αρχαιότητα Ιπνοί (Φούρνοι) και εδώ ερωτεύτηκε, κατά τη μυθολογία, η Νηρηίς Θέτις τον Πηλέα.

 

Το Κεραμίδι…του βουνού

Εκεί που το βουνό σμίγει με τη θάλασσα και οι απότομες πλαγιές συναντάνε το γαλήνιο καταπράσινο τοπίο, βρίσκουμε την Κοινότητα Κεραμιδίου.

 

Η παραλία Καμάρι

Κοινότητα με όνομα…

Το Κεραμίδι είναι ένα πανέμορφο χωριό κτισμένο μέσα στην καταπράσινη φύση. Βρίσκεται στη βόρεια πλευρά του Πηλίου, σε υψόμετρο 330 μέτρων. Είναι το τελευταίο χωριό μετά το Βένετο του Πηλίου. Είναι η κατάληξη της διαδρομής Βόλος – Κανάλια – Κεραμίδι.

 

Ιστορία και παράδοση

Το χωριό κτίστηκε πριν από 3 περίπου αιώνες. Σύμφωνα με την παράδοση, ιδρύθηκε από διωγμένους και καταπιεσμένους από τον τουρκικό ζυγό κατοίκους γειτονικών χωριών, που βρήκαν καταφύγιο στην πνιγμένη από παρθένα δάση περιοχή.

Σήμερα, το Κεραμίδι αποτελεί κοινότητα μαζί με τον όμορφο και γραφικό οικισμό Βένετο. Το Κεραμίδι είναι ένα ζωντανό χωριό με ιστορία και παράδοση. Έχει περίπου 700 μόνιμους κατοίκους και περίπου 200 σπίτια κτισμένα πάνω σε λοφίσκο με τέτοιο τρόπο που όλα έχουν υπέροχη θέα..

Το Βένετο είναι ένα μικρό χωριό κτισμένο μέσα στα καταπράσινα δάση και βρίσκεται σε απόσταση 17 χιλιομέτρων από το Κεραμίδι.

 

Φυσική ομορφιά και ιστορικά μνημεία

Σε μικρή απόσταση από το χωριό υπάρχουν ευρήματα αρχαιολογικών χώρων. Το κυριότερο απ’ αυτά είναι τα ερείπια ενός Φρουρίου – Κάστρου, που βρίσκονται στη θέση Αϊ-Γιάννης και θεωρούνται των Μακεδονικών ή Ελληνιστικών χρόνων.

Σύμφωνα με τα ευρήματα που έχουν έρθει στο φως, πιστεύεται ότι εκεί βρισκόταν η αρχαία κωμόπολη Κασθαναία, την οποία αναφέρει ο Ηρόδοτος ως τον τόπο όπου καταστράφηκε ο στόλος του Ξέρξη.

Το τέλειο σμίξιμο βουνού και θάλασσας δίνει στο Κεραμίδι μια εικόνα ξεχωριστή. Χαρακτηριστικό του χωριού είναι τα πέτρινα δρομάκια και οι τρεις διαδοχικές, αλλά σε διαφορετικά επίπεδα, πλατείες του με τα τεράστια πλατάνια.

Η εκπληκτική του θέα προς το Αιγαίο και τη Χαλκιδική και κυρίως η πανέμορφη ανοιχτή θάλασσα, σε απόσταση μόλις 5 χιλιόμετρα από το χωριό, κάνουν το Κεραμίδι να μοιάζει με έναν μικρό επίγειο παράδεισο και με ένα ασφαλές λιμάνι – καταφύγιο.

Οι δυο υπέροχες παραλίες του, το Καμάρι και του Αϊ-Γιάννη, προσφέρονται για στιγμές γαλήνης και ξεγνοιασιάς.

 

Το ζωντάνεμα του παραμυθιού…

Τελικά, δεν χρειάζεται να γυρίσουμε το ρολόι στα παιδικά μας χρόνια για να βρεθούμε, μέσω κάποιου παραμυθιού, σε μέρη μαγικά κι ονειρεμένα. Μια βόλτα στην παραμυθένια Μακρινίτσα είναι αρκετή…

 

Το γοητευτικό χωριό

Σαν πίνακας ζωγραφικής

Άλλοι τη χαρακτήρισαν ως το στολίδι του Πηλίου και κάποιοι άλλοι δεν δίστασαν να την παρομοιάσουν με πίνακα ζωγραφικής, εντυπωσιασμένοι από το ονειρικό αποτέλεσμα που δημιουργούν τα χρώματα του τοπίου της.

Ό,τι, πάντως, κι αν ισχύει περισσότερο από τα δύο, το σίγουρο είναι ένα: η Μακρινίτσα, το πηλιορείτικο κεφαλοχώρι με την απαράμιλλη ομορφιά, ζωντανεύει το παραμύθι και σας προσκαλεί να γίνετε εσείς οι πρωταγωνιστές του σε μια διαδρομή φύσης και παράδοσης.

 

Διακοπές χειμώνα καλοκαίρι

Η Μακρινίτσα αποτελεί μαζί και με τα υπόλοιπα χωριά του Πηλίου must επιλογή χειμώνα καλοκαίρι, και για το λόγο αυτό υποδέχεται κάθε χρόνο μεγάλο αριθμό τουριστών από την Ελλάδα και το εξωτερικό.

Το χειμώνα το Χιονοδρομικό Κέντρο «Αγριόλευκες», που βρίσκεται πολύ κοντά, συγκεντρώνει τους λάτρεις των χειμερινών σπορ, ενώ το καλοκαίρι η δροσιά που χαρίζει το φυσικό περιβάλλον με την πυκνή βλάστηση και τα γάργαρα νερά δημιουργούν τις καλύτερες προϋποθέσεις για διακοπές ή για ολιγοήμερες αποδράσεις.

Η τουριστική υποδομή του χωριού είναι ιδιαίτερα ανεπτυγμένη και περιλαμβάνει πληθώρα παραδοσιακών ξενώνων και ενοικιαζόμενων δωματίων για τη διαμονή σας, εστιατόρια και ταβέρνες, στα οποία θα δοκιμάσετε ποικιλία πηλιορείτικων νοστιμιών, όπως σπεντζοφάι, φασολάδα, τυρόψωμο και λιόψωμο, μπαράκια για τη διασκέδασή σας αλλά και τουριστικά μαγαζιά, από τα οποία θα προμηθευτείτε γλυκά, τσίπουρο και αναμνηστικά, που θα σας θυμίζουν το πέρασμά σας από το υπέροχο χωριό.

 

Από τους πιο must προορισμούς

Η Μακρινίτσα, ορεινή κοινότητα του Κεντρικού Πηλίου, βρίσκεται μόλις 18 χιλιόμετρα από την πόλη του Βόλου, αριθμεί περίπου 700 κατοίκους και έχει χαρακτηριστεί ως παραδοσιακός οικισμός απολύτου προστασίας.

Τα πρώτα γραπτά στοιχεία γι’ αυτήν εντοπίζονται από το 1204 και μας πληροφορούν ότι ο οικισμός αναπτύχθηκε γύρω από την Ιερά Μονή Οξείας Επισκέψεως, που ήταν αφιερωμένη στην Παναγία τη Μακρινίτσα, η οποία και έδωσε το όνομά της στο χωριό. Η αρχιτεκτονική του οικισμού είναι κάτι το ξεχωριστό…

Τα αρχοντικά, οι πύργοι, οι εκκλησίες και τα σπίτια του 17ου και 18ου αιώνα δημιουργούν την αίσθηση ότι από δω ο χρόνος δεν έχει διαβεί. Οι κατάφυτοι λόφοι του βουνού Κιθαιρώνας και η μοναδική θέα προς όλο τον Παγασητικό έρχονται απλώς να δέσουν ιδανικά με την όλη πραγματικότητα…

 

Η Μακρινίτσα στην ιστορία

Η Μακρινίτσα διαδραμάτισε σπουδαίο ρόλο στα ιστορικά γεγονότα της περιοχής του Πηλίου. Κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας αποτέλεσε την πρωτεύουσα των «Βακουφιών» και γνώρισε πολύ μεγάλη ακμή χάρη στους εμπόρους μεταξιού και δέρματος, που είχαν κατορθώσει να προωθήσουν τα προϊόντα τους στις μεγαλύτερες αγορές του κόσμου.

Οι κάτοικοι του χωριού διακρίθηκαν και δόξασαν επίσης τη Μακρινίτσα το 1878 στη Μάχη της Μακρινίτσας, που πραγματοποιήθηκε στη θέση «Σταυρός», στο βουνό Σαρακήνος.

 

Απόδραση που συναρπάζει…

Στις ανατολικές παρυφές του βουνού των Κενταύρων, δίπλα στις καταπράσινες πλαγιές και στο βαθύ γαλάζιο της θάλασσας, βρίσκεται ο Δήμος Μουρεσίου, ο δήμος με τα σπάνια χαρίσματα που μαγεύουν τον επισκέπτη.

 

Τσαγκαράδα, Ανήλιο, Ξουρίχτι, Μούρεσι…

Αποτελείται από τα δημοτικά διαμερίσματα Ξουριχτίου, Τσαγκαράδας, Μουρεσίου, Κισσού και Ανηλίου. Διαβάστε ένα σύντομο οδοιπορικό στην περιοχή.

 

Οδοιπορικό

Θα μπορούσε κάλλιστα να υποστηρίξει κανείς ότι ο Δήμος Μουρεσίου συγκαταλέγεται μεταξύ των περιοχών της Ελλάδας με τη μεγαλύτερη φυσική ομορφιά, όσο κοινότοπο κι αν ακούγεται κάτι τέτοιο για τα μοναδικά μέρη της χώρας μας.

Κι αν το καλοκαίρι οι δεκάδες παραλίες που δέχονται τη ζεστή αγκαλιά του Αιγαίου αποτελούν ιδανική λύση για δροσιά και ξεκούραση, το χειμώνα το Χιονοδρομικό Κέντρο στα Χάνια προσελκύει δικαίως πλήθος κόσμου που επιζητούν διασκέδαση πλάι στο χιόνι.

 

Ξουρίχτι – Τσαγκαράδα – Μούρεσι

Η αρχή του οδοιπορικού μας ξεκινά από το Ξουρίχτι, το πρώτο δημοτικό διαμέρισμα του δήμου από Νότο προς Βορρά, κτισμένο σε ένα πυκνής βλάστησης φαράγγι και με θέα στις ακτές του Αιγαίου.

Πρόκειται για γραφικό χωριό που πήρε την ονομασία του από το ορυχείο που βρίσκεται σε κοντινή απόσταση από το κέντρο του. Ξεχωρίζει τόσο για τις κατάφυτες εκτάσεις του όσο και για την παραλία του Λημνιώνα με τα πεντακάθαρα νερά και την άπλετη ησυχία που προσφέρει στον επισκέπτη της.

Στο Ξουρίχτι θα βρείτε ενδιαφέρουσες επιλογές σε θέματα διαμονής και φαγητού, ενώ μην παραλείψετε να επισκεφθείτε τη Σπηλιά των Κενταύρων, τη «Ράχη» αλλά και τα γραφικά εξωκλήσια της Παναγίας και της Αγίας Βαρβάρας.

Αφήνοντας πίσω το Ξουρίχτι και ακολουθώντας πορεία προς Βορρά, ο δρόμος μάς οδηγεί στην Τσαγκαράδα, που αποτελεί και την έδρα του Δήμου Μουρεσίου. Πρόκειται για ένα από τα εντυπωσιακότερα χωριά του Πηλίου, που είναι κτισμένο μέσα σε κατάφυτο δάσος με υπέροχη θέα και ξεχωρίζει για τα πλούσια αρχοντικά και τις εκκλησίες του, μεταξύ των οποίων συγκαταλέγονται αυτές της Αγίας Παρασκευής με τη λιθόκτιστη βρύση και των Ταξιαρχών με το ξυλόγλυπτο τέμπλο.

Όσο για τις επιλογές κολύμβησης, η καταπληκτική παραλία του Μυλοποτάμου, βραβευμένη με τη Γαλάζια Σημαία, αλλά και η Φακίστρα (σχετικά δύσκολη η προσέγγιση σ’ αυτήν) με τη χοντρή άμμο και το βότσαλο αποτελούν τις ιδανικότερες λύσεις για όλους. Ξενοδοχεία, ενοικιαζόμενα διαμερίσματα και επιλογές για φαγητό θα βρείτε σε αρκετά ικανοποιητικό αριθμό, στοιχεία που δίνουν λύση στον αρχικό προβληματισμό σας.

Ωστόσο για τα θέματα διαμονής απαιτείται σωστός προγραμματισμός, για να μη βρεθείτε προ εκπλήξεως. Επόμενο και τελευταίο σταθμό για το πρώτο κομμάτι του οδοιπορικού μας αποτελεί το δημοτικό διαμέρισμα Μουρεσίου, που πήρε το όνομά του από τη Μύρα, ελληνική αποικία της Μικράς Ασίας, οι κάτοικοι της οποίας εγκαταστάθηκαν αργότερα στο χωριό αφήνοντας πίσω τα πάτρια εδάφη τους.

Διακρίνεται, όπως όλα τα χωριά του Πηλίου, για το καταπράσινο τοπίο του, τις γραφικές εκκλησίες του αλλά και για τις παραλίες Νταμούχαρη (βοτσαλωτή παραλία) και Παπά Νερό (από τις μεγαλύτερες παραλίες του Πηλίου, με άμμο αλλά και σημεία αποτελούμενα από βότσαλο).

Μάλιστα, η διαδρομή από Τσαγκαράδα προς Νταμούχαρη θεωρείται από τις εντυπωσιακότερες, από άποψη αισθητικής, διαδρομές του Πηλίου, ωστόσο και αυτή που οδηγεί στο Παπά Νερό είναι αρκετά ενδιαφέρουσα.

 

Κισσός – Ανήλιο

Το δεύτερο και τελευταίο κομμάτι του οδοιπορικού μας ξεκινάει από τον Κισσό και καταλήγει στο βορειότερο διαμέρισμα του δήμου, αυτό του Ανηλίου. Ο Κισσός είναι καθαρά γραφικό ορεινό χωριό που διακρίνεται για την πανέμορφη πλακόστρωτη πλατεία του αλλά και για τη μεγάλη του ιστορία, καθώς εδώ έζησαν, σύμφωνα με τη μυθολογία, οι Κένταυροι, ενώ στο Σχολείο των Κοινών Γραμμάτων δίδαξε για κάποιο διάστημα ο Ρήγας Φεραίος.

Από τις κορυφαίες επιλογές που προσφέρει η περιοχή είναι η επίσκεψη στην εκκλησία της Αγίας Μαρίνας, στο μοναστήρι του Αγίου Ευσταθίου αλλά και στην κοσμοπολίτικη παραλία του Αγίου Ιωάννη (επίνειο του Κισσού), βραβευμένη με Γαλάζια Σημαία και με εξαιρετική οργάνωση που την καθιστά τόπο προτίμησης επισκεπτών από την Ελλάδα και το εξωτερικό.

Διατίθενται κλίνες και επιλογές εστίασης σε ιδιαίτερα ικανοποιητικό αριθμό. Τελευταίος σταθμός μας για το οδοιπορικό στο Δήμο Μουρεσίου είναι το δημοτικό διαμέρισμα Ανηλίου.

Είναι κτισμένο σε απόκρημνη ρεματιά και αυτό δικαιολογείται από το γεγονός ότι οι κάτοικοί του ήθελαν να προφυλάξουν τον τόπο τους με όσο το δυνατόν καλύτερο τρόπο από τις πειρατικές επιδρομές.

Εδώ, εκτός από την εκκλησία του Αγίου Αθανασίου και τις παραλίες του Μπάνικα και της Πλάκας που αξίζει να επισκεφθείτε, πρέπει να σας αναφέρουμε ότι η περιοχή διαθέτει και αρκετά καλά οργανωμένο δημοτικό camping.

 

Το χωριό Τσαγκαράδα

Το ανατολικό τμήμα του βουνού του Πηλίου κοσμείται από ένα γραφικότατο χωριό. Είναι η γνωστή και αγαπητή σε όσους την επισκέφτηκαν Τσαγκαράδα. Μια όαση πράσινου, ένα ορεινό χωριό και συγχρόνως ένας παραθαλάσσιος παράδεισος.

Tα πλατάνια, οι οξιές και οι καστανιές μοιάζουν να το τυλίγουν στην αγκαλιά τους. Το αρχιτεκτονικό “χρώμα” της περιοχής είναι το κλασικό πηλιορείτικο, που προκαλεί εντύπωση στην πρώτη θέα του και μια αίσθηση επιστροφής στη παράδοση στη συνέχεια. Λίγα χιλιόμετρα πιο πέρα τα χρώματα της θάλασσας ιριδίζουν και οι αμμουδιές μας καλούν να τις χαρούμε.

Η διαμονή στην Τσαγκαράδα είναι άμεσα συνδεδεμένη με τα στοιχεία που συνθέτουν την παράδοση του χωριού. Σας προτείνουμε κατά τη διάρκεια της παραμονής σας εκεί να καταλύσετε σε κάποιον από τους παραδοσιακούς ξενώνες και τα αρχοντικά της περιοχής.

Το τζάκι, η παραδοσιακή διακόσμηση και η αρχιτεκτονική αυτών των οικημάτων θα σας αφήσουν απόλυτα ικανοποιημένους. Μπορείτε όμως να μείνετε και σε σύγχρονα δωμάτια και ξενοδοχεία που διαθέτουν όλα τα κομφόρ.

Για να φτάσετε στην Τσαγκαράδα οδικώς θα πρέπει να διανύσετε μια απόσταση 326 χλμ. από την Αθήνα και 236 χλμ. από τη Θεσσαλονίκη μέχρι το Βόλο. Από εκεί μπορείτε να φτάσετε στο χωριό ακολουθώντας δύο διαδρομές.

Η πρώτη ανεβαίνει το βουνό και περνάει από τα χωριά Πορταριά, Χάνια και Μακρυράχη. Η δεύτερη είναι η παραλιακή και περνάει από τα Καλά Νερά και τις Μηλιές.

 

Στις ακτές…

Η Νέα Αγχίαλοςτα έχει όλα. Ανεπανάληπτες φυσικές ομορφιές. Πλούσια ιστορία και σημαντικούς αρχαιολογικούς χώρους. Φιλόξενους κατοίκους που βοηθούν τους επισκέπτες να περάσουν αξέχαστες διακοπές.

 

Κάμπος, λόφοι, παραλίες…

Ένα γοητευτικό παραθεριστικό θέρετρο με μοναδικές ομορφιές βρίσκεται στα νότια του Βόλου, σε απόσταση 19 χιλιομέτρων από την πόλη. Οι εναλλαγές των τοπίων και των χρωμάτων μαγνητίζουν τη ματιά.

Η Νέα Αγχίαλος είναι περιτριγυρισμένη από γραφικούς λοφίσκους και δαντελένιες ακτές οι οποίες εκτείνονται σε μήκος περίπου 20 χιλιομέτρων. Ιδιαίτερο χαρακτηριστικό τους είναι η ποικιλία των παραλιών, που ικανοποιούν κάθε γούστο.

Μπορείτε να απολαύσετε την κοκκινωπή άμμο ή τη χρυσαφένια αμμουδιά. Κι αν προτιμάτε τα βότσαλα και τα πετραδάκια, μην απογοητεύεστε. Στην ατέλειωτη ακτή της Νέας Αγχιάλου θα βρείτε και βοτσαλωτή παραλία.

Αν πάλι είστε λάτρεις των θαλάσσιων σπορ, στην παραλία της Νέας Αγχιάλου μπορείτε να απολαύσετε το σπορ της αρεσκείας σας. Υπάρχουν οι κατάλληλες υποδομές και τα θαλάσσια ρεύματα είναι με το μέρος των τολμηρών.

Στη Νέα Αγχίαλο βρίσκεται και η έδρα του ομώνυμου δήμου, ο οποίος περιλαμβάνει και άλλους έξι μικρότερους οικισμούς. Όλοι οι οικισμοί ξεχωρίζουν για την πλούσια βλάστηση και τη φιλοξενία των κατοίκων τους.

 

Ματιά στην ιστορία

Σύντομη ιστορική αναδρομή Η Νέα Αγχίαλος είναι κτισμένη πάνω στα ερείπια της αρχαίας πόλης Πυράσου, η οποία καταστράφηκε το 217 π.Χ. από τον Φίλιππο τον Ε΄. Πάνω στα ερείπιά της γύρω στο 2ο μ.Χ. αιώνα δημιουργήθηκε μία καινούργια πόλη, οι Φθιώτιδες Θήβες, η οποία άκμασε μέχρι τα τέλη του 7ου αιώνα, εποχή κατά την οποία έφτασε στο ανώτερο πολιτιστικό, καλλιτεχνικό και πνευματικό της επίπεδο.

Οι ανασκαφές που έγιναν στην περιοχή έφεραν στο φως ερείπια κτιρίων, μεταξύ των οποίων εκκλησίες βασιλικού ρυθμού, δημόσια κτίρια, λουτρά, βαπτιστήρια και έναν μεγάλο αριθμό από μωσαϊκά δάπεδα που κοσμούσαν αυτά τα κτίρια.

 

Μια πόλη μέσα στην πόλη

Μια πόλη που κουβαλά μαζί της τις μικρασιατικές συνήθειες των πρώτων κατοίκων της, οι οποίες διαδόθηκαν αναλλοίωτες μέχρι σήμερα, περνώντας από γενιά σε γενιά.

 

Η πόλη της Ν. Ιωνίας

Γειτονιές και ατμόσφαιρα

Η Νέα Ιωνία βρίσκεται στη βορειοδυτική πλευρά του Βόλου και καταλαμβάνει την ευρύτερη περιοχή της κοιλάδας του Ξηρομερίου. Πρόκειται για μια πόλη με χαμηλή δόμηση και ατμόσφαιρα που θυμίζει παραδοσιακή γειτονιά.

Μέχρι πριν από λίγα χρόνια αποτελούσε συνοικία του Βόλου, ενώ σήμερα τα πάντα έχουν αλλάξει, αφού αναπτύσσεται διαρκώς, με αποτέλεσμα να στεγάζονται εκεί αρκετές δημόσιες και ιδιωτικές επιχειρήσεις, αθλητικά κέντρα και βιομηχανίες, χωρίς να λείπουν τα πάρκα και τα άλση. Διαθέτει δε και θερινό θεατράκι.

Στα νότια της πόλης ρέει ο ποταμός Κραυσιδώνας, που πηγάζει από τους πρόποδες του Πηλίου και εκβάλλει στον Παγασητικό κόλπο, ενώ αποτελεί και το φυσικό όριο ανάμεσα στους Δήμους Νέας Ιωνίας και Βόλου.

 

Ιστορική διαδρομή

Ο Δήμος της Νέας Ιωνίας οφείλει την ονομασία του στους πρόσφυγες από την Ιωνία της Μικράς Ασίας, οι οποίοι μετανάστευσαν στην περιοχή ύστερα από το διωγμό τους από τους Τούρκους το 1922.

Οι πρώτοι μετανάστες πήραν μαζί τους τα ήθη και τα έθιμά τους, όπως το να πηγαίνουν για ποτό και φαγητό μετά τη δουλειά τους, συνήθεια που διατηρείται μέχρι σήμερα. Έκτοτε, το τσιπουράδικο καθιερώθηκε ως τόπος συνάντησης και επικοινωνίας των κατοίκων της περιοχής, με αποτέλεσμα να αποκτήσει φήμη και στην υπόλοιπη χώρα.

 

Η κυρία επί της υποδοχής

Κάθε ένας που φτάνει στο Πήλιο πρέπει απαραιτήτως να υποβάλλει τα σέβη του στην Πορταριά που στέκει πανέμορφη στην είσοδό του…

 

Θαυμάστε την Πορταριά

Δημοφιλείς προορισμός του Πηλίου

Είναι από τα πλέον σημαντικά θέρετρα και η φήμη της καμιά φορά συμβαδίζει με εκείνη του ίδιου του Πηλίου. Ένα σημείο όπου ο κόσμος επιστρέφει συνεχώς γιατί πολύ απλά δεν το χορταίνει.

Δεν υπάρχει κάτι συγκεκριμένο που μπορείς να βρεις σ’ αυτό τον τόπο. Υπάρχουν όλα, σε ένα μαγικά αμπαλαρισμένο πακέτο. Συνήθως λευκό λόγω του χιονιού που το καλύπτει… Η Πορταριά, το μέρος του Πηλίου που ίσως περισσότερο από κάθε άλλο συγκεντρώνει κόσμο χειμώνα καλοκαίρι, ονομαζόταν παλιότερα Άνω Δρυανούβαινα.

Το σημερινό της όνομα όμως το πήρε από το παρεκκλήσι της Παναγίας Πορταρέας, που σύμφωνα με βυζαντινά έγγραφα χτίστηκε πριν από το 1273 και από την επιγραφή που σώζεται μαθαίνουμε ότι τοιχογραφήθηκε στα 1581.

Τα επόμενα χρόνια η εικονογράφηση συμπληρώθηκε εκ νέου. Το ξυλόγλυπτο τέμπλο του κατασκευάστηκε στις αρχές του ΙΘ΄ αιώνα “δια συνδρομής και εξόδου κυρ Αντώνη Χριστού Μωραΐτη”. Μετά την ελληνική επανάσταση του 1821, οι κάτοικοί της συμμετείχαν στην επανάσταση του 1878, ενώ ελευθερώθηκε με την ένωση της Θεσσαλίας το 1881

 

Ξενώνες και παραδοσιακά προϊόντα

Το πάσης φύσεως εμπορικό πρόσωπο της Πορταριάς ήταν άκρως εντυπωσιακό τα περασμένα κυρίως χρόνια, γεγονός που την έκανε να ξεχωρίσει αμέσως ανάμεσα στα είκοσι τέσσερα χωριά του Πηλίου.

Σ’ αυτό συνέβαλε το γεγονός ότι είκοσι οικογένειες από την Πορταριά έκαναν εμπόριο μόνιμα στην Αίγυπτο. Από τα τέλη του18ου αιώνα μέχρι και τα τέλη του 19ου η Πορταριά γνώρισε ιδιαίτερη ακμή, κάτι στο οποίο συνέτεινε τα μέγιστα και η αναπτυγμένη οικοτεχνία της.

Αμέτρητα αντικείμενα της εποχής -γαϊτάνια, ζουνάρια, μεταξωτά, βαμβακερά, σανδάλια, υποδήματα, κεφαλόδεσμοι και κάλτσες- τη διατηρούσαν στο επίκεντρο των συναλλαγών. Η βουή του κόσμου είναι έντονη κάθε εποχή.

Τουριστικό θέρετρο με σπάνιες χάρες, ξεπροβάλλει μέσα από δέντρα, λουλούδια, βρύσες, νεροσυρμές και πολλά τρεχούμενα νερά. Τα γραφικά δρομάκια μοσχοβολούν από τη αμόλυντη γη, ενώ η θέα προς τον Παγασητικό είναι καταπληκτική.

Πολλά λαμπρά κτίρια, δωρεές των ευεργετών της, την κόσμησαν μετά την απελευθέρωσή της. Τα παλιά αρχοντικά, άλλα ακόμα επιβλητικά, άλλα ταλαιπωρημένα από το χρόνο, ξεχωρίζουν όλα για την πηλιορείτικη αρχιτεκτονική τους.

Αρκετά από τα αρχοντικά-πυργόσπιτα της Πορταριάς καταστράφηκαν είτε στη διάρκεια της γερμανικής κατοχής είτε από τους σεισμούς. Σήμερα σώζονται τέσσερα πέντε μεγάλα τριώροφα τα οποία λειτουργούν και ως ξενώνες.

Τα δυο πρώτα πατώματα είναι πέτρινα με χοντρούς τοίχους, μικρά παράθυρα-ανοίγματα, και με “στεματίρα” πάνω από την είσοδο το τρίτο, φτιαγμένο από ελαφρότερα υλικά.

 

Γυναικείος Αγροτουριστικός Συνεταιρισμός Πορταριάς

Στους δρόμους της παράδοσης βαδίζουν οι γυναίκες του αγροτουριστικού συνεταιρισμού. Με τις παραδοσιακές συνταγές και τα αγνά ντόπια υλικά, φτιάχνουν και πουλάνε γλυκά κουταλιού, μαρμελάδες, γλυκά ταψιού και λικέρ. Μην τα χάσετε, θα “χάσετε”!

 

Ομορφιά χωρίς τέλος

Μικροί οικισμοί πνιγμένοι στο πράσινο. Το άρωμα της ελιάς συντροφεύει κάθε βήμα του επισκέπτη. Και οι πανέμορφες παραλίες της περιοχής προσφέρουν στους λάτρεις του υγρού στοιχείου αξέχαστες στιγμές.

 

Νότιος Παγασητικός

Στη νότια πλευρά του Παγασητικού κόλπου βρίσκεται ο Δήμος Πτελεού. Αποτελείται από μια ομάδα μικρών γραφικών οικισμών, οι οποίοι πλαισιώνουν το κυρίως χωριό και έδρα του δήμου, τον Πτελεό. Απέχει 60 χιλιόμετρα από το Βόλο.

Σε κοντινή απόσταση από τον Πτελεό πολλές πανέμορφες παραλίες διακρίνονται για το κάλλος τους και τα καθαρά νερά τους. Ανάμεσά τους ξεχωρίζουν το Πηγάδι, το Αχίλλειο, η Αγία Μαρίνα, η Λεύκη και οι παραλίες Ροδιά, Παναγιά και Καραβοτσάκι, οι οποίες έχουν βραβευτεί με τη «Γαλάζια Σημαία».

 

Οδοιπορικό στο δήμο

Η καρδιά του Πτελεού χτυπά στο Πηγάδιο, το γραφικό λιμάνι της περιοχής. Εκεί συναντά κανείς πολλές ταβέρνες με φρέσκα ψάρια. Επίσης στην περιοχή λειτουργούν πολλά νυχτερινά μαγαζιά, τα οποία εγγυώνται στους επισκέπτες αξέχαστες βραδιές.

Στην κοινότητα Αχιλλείου θα θαυμάσετε τους μυκηναϊκούς τάφους που έχουν φέρει στο φως οι ανασκαφές. Το παραδοσιακό στοιχείο στην όμορφη αυτή περιοχή είναι έκδηλο σε κάθε βήμα.

Γραφικά καλντερίμια, ιστορικά μνημεία, βυζαντινά εκκλησάκια και πηγάδια με ανέμες ταξιδεύουν τον οδοιπόρο σε χρόνια περασμένα. Στην περιφέρεια του Πτελεού υπάρχουν και πολλά σπήλαια, τα περισσότερα απ’ τα οποία είναι ανεξερεύνητα. Απ’ αυτά ξεχωρίζει το σπήλαιο με τους σταλακτίτες που βρίσκεται στη θέση Μεταξόλακα.

 

Ιστορική αναδρομή

Η ιστορία του Πτελεού χάνεται στα βάθη των αιώνων. Χαρακτηριστικό του είναι ότι από την εποχή του Τρωικού Πολέμου ως σήμερα διατηρεί το ίδιο όνομα, το οποίο παρουσιάζεται και στα τρία γένη, στο αρσενικό (ο Πτελεός), στο θηλυκό (η Πτελεός ) και στο ουδέτερο (το Πτελεό).

Τα ευρήματα που υπάρχουν στην περιοχή, όπως οι μηκυναϊκοί τάφοι, βεβαιώνουν την ύπαρξη του ομηρικού Πτελεού. Στη θέση αυτή διατηρήθηκε μέχρι το 500 π.Χ. περίπου. Τα χρόνια αυτά η περιοχή βρισκόταν σε μεγάλη ακμή. Κατά την ομηρική εποχή ανήκε στο Βασίλειο του Πρωτεσίλαου.

Την ίδια θέση φαίνεται να κατέχει και σ΄ ολόκληρη την κλασική εποχή. Στα χρόνια του Βυζαντίου ο Πτελεός ανήκε κυρίως στους Βενετσιάνους και αναπτύχθηκε σε σημαντικό εμπορικό λιμάνι. Για λίγα χρόνια, πριν περάσει στην κυριαρχία των Ενετών, ανήκε στο Τάγμα των Ιπποτών του Αγίου Ιωάννου.

Οι περισσότεροι κάτοικοι του χωριού κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας (1470-1830) παρέμειναν στο χωριό. Ωστόσο στους πρώτους αιώνες της Τουρκοκρατίας και μέχρι περίπου το 1650 πολλοί κάτοικοι κατέφυγαν και σε άλλους μικρότερους οικισμούς, διασκορπισμένους σ’ ολόκληρη τη σημερινή του περιφέρεια. Ο Πτελεός ενσωματώθηκε στο ελεύθερο ελληνικό κράτος το 1830.

 

Η ωραία των Σποράδων…

Νησιώτικη γοητεία, χρυσαφένιες αμμουδιές, καταπράσινα τοπία και το απέραντο γαλάζιο της θάλασσας να κυκλώνει το νησί. Η Σκιάθος, λαμπερή και ειδυλλιακή, μοιάζει με σμαραγδένια πέτρα που κοσμεί το ακριβό περιδέραιο του Αιγαίου.

 

Γνωριμία με το νησί

Η Σκιάθος ξεχωρίζει για την απαράμιλλη φυσική ομορφιά της. Το καταπράσινο νησί των Σποράδων συγκαταλέγεται –και δικαίως– στα ομορφότερα νησιά του Αιγαίου. Πυκνά πευκοδάση καλύπτουν το ορεινό τμήμα του νησιού, ενώ σε πολλές περιπτώσεις τα δέντρα φτάνουν ως την ακρογιαλιά, δίνοντας στη Σκιάθο μια όψη εξωτική.

Οι πανέμορφες και πεντακάθαρες παραλίες του νησιού, όπως οι κοσμοπολίτικες Κουκουναριές και τα διάσημα Λαλάρια με τα πανύψηλα λευκά βράχια, αποτελούν ιδανικό προορισμό για τους λάτρεις της θάλασσας.

Η Σκιάθος ανήκει στο νομό Μαγνησίας και στο σύμπλεγμα των νησιών των Βόρειων Σποράδων. Απέχει 38 ναυτικά μίλια από το Βόλο. Είναι ένα σχετικά μικρό νησί, που γνωρίζει όμως μεγάλη τουριστική ανάπτυξη, καθώς η ξεχωριστή φυσιογνωμία του νησιού μαγνητίζει πλήθος επισκεπτών απ’ όλα τα μέρη του κόσμου.

 

Βόλτα στη Χώρα

Η Σκιάθος έχει μια ιδιαιτερότητα. Δεν έχει χωριά. Ο μοναδικός οικισμός του νησιού είναι η Χώρα, όπως ονομάζουν οι ντόπιοι την πόλη της Σκιάθου. Εκεί συγκεντρώνεται και όλη η εμπορική κίνηση του νησιού.

Η πόλη είναι χτισμένη με την παραδοσιακή νησιώτικη αρχιτεκτονική. Τα μικρά άσπρα διώροφα σπιτάκια με τις κεραμοσκεπές και τις μικρές ασβεστωμένες αυλές με τα πολύχρωμα λουλούδια δημιουργούν ειδυλλιακές εικόνες.

Ο περίπατος στα στενά σοκάκια της πόλης είναι γεμάτος ευχάριστες εκπλήξεις καθώς ανακαλύπτει κανείς μοναδικές ομορφιές. Σαν πέσει η νύχτα, η πόλη αποκτά μια μυστηριακή ατμόσφαιρα. Από τα σοκάκια ακούγεται η μουσική των μικρών bar που προσκαλούν τους επισκέπτες να τα ανακαλύψουν μες στα καλντερίμια.

Ενώ, αν κατευθυνθείτε προς τον παραλιακό δρόμο, θα βρεθείτε μπροστά σ’ ένα διαφορετικό σκηνικό. Κατά μήκος της παραλίας βρίσκονται συγκεντρωμένα τα μεγάλα club που προσφέρουν στους επισκέπτες του νησιού αξέχαστες βραδιές διασκέδασης.

 

Χρώματα κι αρώματα

Εκεί που το πράσινο των πεύκων σμίγει με το γαλάζιο του Αιγαίου. Εκεί που η μυρωδιά της ελιάς ενώνεται με την αλμύρα της θάλασσας, συναντάμε τη Σκόπελο.

 

Γοητεία σε λευκό, πράσινο και μπλέ

Η Σκόπελος είναι το μεγαλύτερο νησί των Βόρειων Σποράδων. Κύριο χαρακτηριστικό της –όπως και των υπόλοιπων νησιών που ανήκουν στο σύμπλεγμα– είναι τα καταπράσινα τοπία και οι ειδυλλιακές παραλίες, που εντυπωσιάζουν και γοητεύουν κάθε ταξιδιώτη.

Είναι ένα νησί στο οποίο μπορείτε να περάσετε ήσυχες διακοπές, αλλά και να διασκεδάσετε, καθώς οι επιλογές που προσφέρει στους επισκέπτες της ικανοποιούν όλες τις απαιτήσεις. Με την άφιξή του λοιπόν κανείς στη Χώρα, την πρωτεύουσα της Σκοπέλου, αντικρίζει μια εικόνα ονειρική που δικαιολογεί απόλυτα το θαυμασμό και την παντοτινή λατρεία που τρέφουν για το νησί οι παλαιότεροι επισκέπτες του.

Η καθαρότητα των χρωμάτων της είναι αυτή που πρώτη αιχμαλωτίζει τις αισθήσεις. Το πλούσιο πράσινο της πυκνής της βλάστησης, το βαθύ μπλε της θάλασσας και το κατάλευκο του παραδοσιακού οικισμού δεμένο με το γλυκό κεραμιδί των σκεπών, μαρτυρούν από την πρώτη ματιά το πόσο γενναιόδωρη υπήρξε η φύση με τούτο τον τόπο.

Κύριο χαρακτηριστικό του νησιού είναι το πράσινο χρώμα που του προσδίδουν τα πευκοδάση και οι ελαιοκαλλιέργιες, καθώς και το γαλάζιο του πελάγους. Αξίζει να αναφέρουμε ότι η Σκόπελος από το 1997 ανακηρύχθηκε επίσημα από την Διεθνή Οργάνωση Βιοπολιτικής, ως το Πράσινο και Γαλάζιο Νησί.

Η Σκόπελος – που σύμφωνα με την τοπική παράδοση οφείλει το όνομά της στους σκοπέλους που συναντά κανείς σε όλο το μήκος των ακτών της – έχει έκταση 96 τ.χλμ. και πληθυσμό περίπου 6000 κατοίκους. Διοικητικά υπάγεται στη Νομαρχία Μαγνησίας.

 

Σεργιάνι στη Χώρα

Η Χώρα, η πρωτεύουσα του νησιού, είναι μια από τις ομορφότερες πόλεις του Αιγαίου. Είναι κτισμένη αμφιθεατρικά. Ξεκινά από το λιμάνι και φτάνει μέχρι την Ακρόπολη, το Κάστρο δηλαδή της αρχαίας Πεπαρήθου.

Διατηρεί αναλλοίωτο το παραδοσιακό της στοιχείο και ξυπνά στους επισκέπτες της τη νοσταλγία για τα περασμένα. Τα άσπρα φρεσκοασβεστωμένα σπίτια με τα κόκκινα κεραμίδια και τις γλάστρες με τα πολύχρωμα λουλούδια μοιάζουν με εικόνες που ξεπηδούν από σελίδες παλιού λευκώματος.

Ακολουθήστε τα παλιά λιθόστρωτα σοκάκια κι ανακαλύψτε όλες τις κρυμμένες ομορφιές της Σκοπέλου. Η πόλη της Σκοπέλου έχει χαρακτηριστεί παραδοσιακός οικισμός. Παρουσιάζει τουριστικό ενδιαφέρον και αποτελεί αγαπημένο προορισμό ελλήνων και αλλοδαπών ταξιδιωτών. Το νησί αυτή τη στιγμή διαθέτει 20.000 κλίνες.

 

Η γοητεία της παράδοσης

Τοπία απαράμιλλης φυσικής ομορφιάς. Πλακόστρωτα δρομάκια που σε παρασύρουν σε νοσταλγικούς περιπάτους. Και παραδοσιακές ταβέρνες που θυμίζουν στους απανταχού καλοφαγάδες τι θα πει καλό φαγητό!

 

Στη Σούρπη

Η Σούρπη είναι ένα από τα μεγαλύτερα χωριά της περιοχής του Αλμυρού. Απέχει 51 χιλιόμετρα από τον Βόλο και 16 χιλιόμετρα από τον Αλμυρό. Πρόκειται για ένα όμορφο χωριό, στο οποίο βρίσκεται και η έδρα του ομώνυμου δήμου.

Στο Δήμο Σούρπης ανήκουν επίσης και οι οικισμοί Νηές, Μιτζέλα και Βρύναινα. Κάτω από τη Σούρπη βρίσκεται ο γραφικός όρμος Νηές, ο οποίος περιβάλλεται από μια μεγάλη αμμουδιά και καταγάλανα νερά.

Το χωριό φημίζεται και για τις πολλές χασαποταβέρνες που συναντά κανείς στην περιοχή και κυρίως για το πεντανόστιμο κοκορέτσι που φτιάχνουν. Αν είστε λάτρεις λοιπόν των κρεατικών, θα πρέπει οπωσδήποτε να απολαύσετε ένα γεύμα σε κάποια ταβέρνα της περιοχής.

 

Αμαλιάπολη

Το στολίδι του Δήμου Σούρπης Η Μιτζέλα ή Αμαλιάπολη, όπως λέγεται αλλιώς, είναι κτισμένη σ’ έναν κλειστό κι απάνεμο όρμο απέναντι από το νησάκι Κίκινθος.

Είναι ένα χωριό με διπλή ιστορία, καθώς τη μια αναφέρεται ως Μιτζέλα στο ΒΑ Πήλιο, ανάμεσα στα χωριά Πουρί και Βενέτο, και την άλλη ως Αμαλιάπολη ή Νέα Μιτζέλα στο Νότιο Παγασητικό. Αποτελεί ιδανικό προορισμό για όσους αποζητούν ήσυχες διακοπές.

Οι παραλίες της περιοχής ξεχωρίζουν για τα καθάρια νερά τους. Επίσης, οι ρομαντικοί και οι ονειροπόλοι θα εμπνευστούν μοναδικά ταξίδια στους δρόμους του ονείρου, παρακολουθώντας το μαγευτικό ηλιοβασίλεμα.

 

Ανέγγιχτος παράδεισος…

Στην είσοδο του Παγασητικού, μακριά απ’ τα έντονα φώτα και την κοσμοπολίτικη ζωή, ξεπροβάλλει το ειδυλλιακό Τρίκερι, μια όαση δροσιάς σε απόσταση 81 χιλιομέτρων από το Βόλο.

 

Αγ. Κυριακή, Τρίκερι

Παρθένα τοποθεσία

Είναι γνωστό κυρίως για τη μεγάλη ναυτική παράδοση των κατοίκων του. Το Τρίκερι για αρκετά χρόνια χρησιμοποιήθηκε ως τόπος εξορίας. Σήμερα όμως αποτελεί μια παρθένα τοποθεσία που συνδυάζει αρμονικά βουνό και θάλασσα και ενδείκνυται για ήσυχες διακοπές.

Είναι κτισμένο στην κορυφή του βουνού Φουρτούνα και, εκτός από τα παραδοσιακά του σπίτια με τις κεραμιδένιες σκεπές, ξεχωρίζει και για τα παλιά αρχοντικά του, στους τοίχους των οποίων ζωντανεύουν οι ένδοξοι αγώνες των Τρικεριωτών.

 

Γιατί στο Τρίκερι

Πολύ απλά, γιατί εδώ η λέξη ησυχία αποκτά την πραγματική της σημασία… Εκτός αυτού όμως, το Τρίκερι διαθέτει και μια σειρά από άλλες επιλογές που αξίζει να ζήσετε.

Εξαιρετικό ενδιαφέρον παρουσιάζουν τα αρχοντικά Κουμπουρέλου, Κρητικού, Στάθη Γιάννη, Κουτμάνη, Βρυνιώτη και Φουρτούνα, το ξυλόγλυπτο επιχρυσωμένο τέμπλο αλλά και ο δεσποτικός θρόνος της τρίκλιτης βασιλικής εκκλησίας της Αγίας Τριάδας, καθώς και οι ναοί των Αγίου Αθανασίου και Αγίων Αναργύρων.

Επιπλέον, από το λιμανάκι της Αγίας Κυριακής έχετε τη δυνατότητα να επισκεφθείτε το πανέμορφο νησάκι Παλιό Τρίκερι με τους ελαιώνες, τις πεντακάθαρες αμμουδιές, τα ερείπια τειχών μυκηναϊκής περιόδου, την εκκλησία του Αϊ-Γιάννη και το μοναστήρι της Ευαγγελίστριας που κτίστηκε το 1825, όταν βρέθηκε εκεί η εικόνα της Παναγίας.

Leave a Reply